دفترچه یادداشت

آدم شو

zedekhaterat — Sun, 16 Nov 2008 17:38:53 GMT

یکی بیاد بزنه تو این گوشش و بهش بگه:

احمق جون چرا دور خودت می چرخی و اشتباه هزار باره رو هزار باره دیگه تکرار می کنی؟

هنوز نفهمیدی این دنیا برای دوست داشتن خیلی کوچیکه ؟ واقغا نفهمیدی یا خودتو به نفهمیدن زدی؟

مهم اینه که تلاش کردم

zedekhaterat — Fri, 07 Nov 2008 16:59:08 GMT

همیشه درست زمانی که فکر می کنی همه چیز روبراهه و اوضاع داره خوب پیش میره یه اتفاق ترو از ریل زندگی خارج می کنه.

نمی دونم چه حالی دارم؟

نه شادم نه غمگین...همینطوری واسه خودم هستم. این روزا با چشای باز می خوابم.

تا حالا با چشای باز خوابیدی؟

زندگی

zedekhaterat — Fri, 03 Oct 2008 09:29:05 GMT

روند زندگی عادی اصلا برام جالب نبوده و نیست.

زندگی خالی از هیجان برای من یکی بی معنای بی معناست.

چراشو هم نمیدونم.

فکر کنم حالم بهتره...

zedekhaterat — Thu, 18 Sep 2008 11:19:29 GMT

انگاری حالم بهتره!

خواب و خیال

zedekhaterat — Thu, 28 Aug 2008 07:46:18 GMT

فكر نمي كنم هيج جاي دنيا به اندازه اين مرزو بوم ، ملتش به خواب ديدن و تعبير رويا هاشون دلخوش كرده باشن.

وقتي لحظه به لحظه دچار بحران براي هر نوع اتفاقي هستي و واقعا نميدوني چي در انتظارته چاره اي نداري جز اينكه خواباي خوب ببيني بلكه يكيش تعبير شد و از اين وضعيت نجات پيدا كردي.

به قول يكي از بزرگان فيلمساز ايراني كه ازش پرسيدن چرا با اينكه مقيم امريكا هستي تو اين مملكت موندي و جايي نميري ؟ و اونم جواب داد : كجاي دنيا به اندازه ايران ميتوني سوژه هاي متنوع اجتماعي براي ساخت فيلم پيدا كني؟

واقعا كجاي دنيا به اندازه ايران ميشه آدماي عجيب و اتفاقاي غير قابل پيش بيني و مراودات تعريف نشده ديد؟

دلت مياد اينجا رو بذاري و بري؟

فکر کن....

zedekhaterat — Thu, 28 Aug 2008 07:39:18 GMT

در راه رسيدن به اوج با مردم مهربان باش چرا كه هنگام سقوط ،

با همان مردم رو به رو خواهي شد .

برای تو که نگرانمی

zedekhaterat — Wed, 27 Aug 2008 13:36:18 GMT

عزيزم سلام.

مي دونم نگرانمي ، اينو از احوالپرسي هات هم ميشه فهميد!

حال من خوبه رفيق اما خوب تو باور نكن......

فردا

zedekhaterat — Mon, 18 Aug 2008 09:08:05 GMT

مي تونست به جاي همه خوشحال باشه، قديما اينطوري بو د ، براي همينه كه فكر مي كنه شايد بتونه زمان رو به عقب برگردونه.شنيده با تمركز و تلاش ميشه اينطور بود. خوب راستش يه كم سخته اما شدنيه. سخته چون غروب كه از راه مي رسه حالش دگرگون ميشه و انگار نه انگار كه از صبح تصميم گرفته ديگه ناله نكنه.

اما خوب خيلي ها هستن كه بهش دلداري ميدن اين روزا تموم ميشه و خدا رو چه ديدي شايد فردا روز بهتري باشه.

خرکی

zedekhaterat — Sat, 02 Aug 2008 11:36:23 GMT

حالا مي خواستند يه جوري جلوي تصميمشو بگيرن و چه روشي بهتر از اين كه بچه رو پايبند ايران كني تا هواي پريدن به سرش نزنه.

البته اون مدتي كه ديگه نسبت به همه چيز بي تفاوت شده.هيچي ديگه خوشحالش نمي كنه .فقط به خاطر پاپا با آقاهه ميره بيرون تا بي ادبي نكرده باشه و پسره چقدر مدعيه كه مي تونه خوشبختش كنه اما هيبتش به اين حرفا نمي خوره. خوب پس يه راه وجود داره. پيچوندن اونم از نوع خركيش.

بازگشت

zedekhaterat — Wed, 30 Jul 2008 09:22:54 GMT

چه حس غریب و آشنایی بود وقتی به زادگاهش می رفت.

بوی خاک و برگ ، رطوبت و تنهایی ، کتابخونه انباشه از کتابهای دوست داشتنی اون سالهای طلایی.

چه چیزی فرق کرده بود که دیگه نمی تونست مثل قدیما عاشق زندگی باشه؟

چه بلایی سرش اومده بود. یه لحظه چشماشو باز کرد و بست:

تمام این چند سال که خونه نبودم زجر کشیدم.

یه نفس عمیق کشید و بعد با خودش گفت:

شاید بشه باز هم به اون روزها برگشت.باید یه راهی باشه.