نا اميد هم نيستم اما ساكن چرا.

خيلي وقته كه مي خوام از اين پيله بيرون بكشم و خودم باشم ، خود واقعيم كه هيچ دل خوشي از شرايط و اوضاع و احوال جامعه نداره.

چند روزه كه طرح فيلمنامه جديدي تو ذهنم در حال شكل گرفتنه، دلم نمي خواد سانسورش كنم .

حتي اگه ساخته هم نشه برام مهم نيست. مهم اينه كه بنويسمش.

دلم يه دوست خوب قديمي مي خواد اما هر چي فكر مي كنم نميدونم كيه .

امان از دست خلق الله

نميذارن آدم تو حال خودش باشه.

هي من اين وب لاگمو پاك مي كنم و هي واسم پيغام ميفرستن كه كي دوباره شروع مي كني.

منم حسسسسسسسسسسا س!

بفرمايين اينم آدرس جديد ؛ بخونين و شاد باشين رفقا.